Kruisweg Wim Johannesma

In 1974 kreeg Wim Johannesma de opdracht, een kruisweg te maken voor de kapel van een bejaardenhuis in het Limburgse Gulpen. Hij heeft die opdracht aangenomen. Het is een heel aparte kruisweg geworden: veertien staties in zwart-wit- en grijstinten.
Na 1989,  toen er een einde was gekomen aan het communistische bewind in de Sowjet-Unie, is deze kruisweg geschonken aan een zusterklooster in Kazachstan. Daar hangt het origineel nu in de kapel. Omdat deze kruisweg in zwart-wit- en grijstinten uitgevoerd was, was het mogelijk, er goede kopieën van te maken. Voordat hij naar Kazachstan vervoerd werd, is dat ook gebeurd. Wim Johannesma heeft deze kopieën later met pasteltinten ‘ingekleurd’, waardoor er een min of meer nieuwe kruisweg is ontstaan.
In tegenstelling tot de meest gangbare kruiswegen bestaat deze bijna uitsluitend uit afbeeldingen van gezichten. Op acht van de veertien staties heeft Wim Johannesma het gezicht van Jezus getekend, bijna steeds met het kruis op de achtergrond, als aan Hem vast geketend. Op de overige zes staties is naast het gezicht van Jezus een ander gezicht afgebeeld: Pilatus, tweemaal Maria, Simon van Cyrene, Veronica en drie wenende vrouwen van Jeruzalem.
De lijdende mens Jezus staat centraal. En tegelijk elke lijdende mens. In diens gelaat wordt – volgens de Franse filosoof Lévinas – het gelaat van De Ander zichtbaar. De Ander die lijdt om wat mensen elkaar aandoen, die mee lijdt met wie lijden, en die ieder die lijdt troost.
Een bijzondere kruisweg, vanwege z’n eenvoud. De mens en De Ander van aangezicht tot aangezicht.
 

Links: Ontmoeting tussen Jezus en Maria  -  Rechts: Jezus en Veronica Links: Jezus gestorven aan het kruis -  Rechts: Maria en de gestorven Jezus